جغرافیای مهربانی
جغرافیای دلهاستyaxşılıq Coğrafiya
نويسندگان

میگویند نقد منصفانه سازنده است و حق هم میگویند چون اگر کاستی ها گفته نشود شاید اصلاح صورت نگیرد در طول تاریخ بزرگان بسیاری با عمل خود به ما آموخته اند که انسان هر قدر هم وارسته باشد بازنیازمند اصلاح و خودسازی میباشد اگر بخواهیم مثال بارزی در این رابطه بیاوریم پیامبر بزرگوار دین مبین اسلام حضرت محمد (ص) خود نمونه روشنی از انتقاد پذیری میباشند هر چند وجود مبارک آن حضرت بواسطه اتصال به منبع وحی الهی آنچنان زلال و پاک بود که ایشان از خطا و لغزش مبری بودند ولی بارها در روایات شنیده ایم که ایشان از مردم در باره خودشان طلب حلالیت میکرند که داستان مشهور اواخر عمر شریف ایشان که در مسجد از مردم طلب حلالیت فرمودند و در خواست نمودند که اگر کسی بر ایشان حقی دارد بیان کند خود درس بزرگی برای ما است بدین معنی که پیامبر معصوم میخواهند با این عمل مبارک خود به ما بیاموزند که انسان همواره در معرض خطا و لغزش بوده و نیازمند اصلاح میباشد و دراین مسیر انتقاد های بجا و سازنده میتواند بسیار راهگشا و سازنده باشد .

حال با این مقدمه ما مسلمانان تا چه اندازه خلق و خوی و اعمالمان به پیامبر بزرگوار اسلام شباهت دارد خود جای بحث است در رسانه ها و پای منابر و تریبونها از فرهنگ والای خودمان و خوبیهای بیشمارمان و اخلاق نیکویمان بسیار شنیده ایم بسیار گفته ایم که ما چنین و چنان هستیم ولی آیا در واقع آنگونه هستیم که میگوییم ؟

درست است که در جامعه ما انسانهای منطقی و نیکو سیرت بسیار هستند ولی آیا ناهنجاریهای بیشماری که در متن زندگی مشاهده میکنیم حاصل عملکرد ماست یا نه؟

آیا ترافیکهای سنگین و راهبندانهایی که در شهرهای بزرگ و کوچک در اثر بی مبالاتی برخی از ماها بوجود می آید نتیجه عملکر د غلط ما نیست؟

بنظر نگارنده اگر در کشور ما محدودیتهایی در امکانات شهری وجود دارد انسان با عقل وتدبیر درست میتواند آنها را مدیریت کرده و بسلامت از همه آنها عبور کند

آیا برای ما عیب نیست که سالانه دهها هزار نفر در تصادفات رانندگی تلفات جانی داشته باشیم ؟

آیا اگر جاده ها ایراد دارند آیا اگر وسایل نقلیه استانداردهای لازم را ندارند ما باید خودمان را به کشتن بدهیم ؟


آیا نمیتوانیم با استفاده از عقلی که خداوند به ما داده است با کمی احتیاط و حوصله و دقت فرشته نجات خود و دیگران باشیم ؟

آیا وقت آن فرانرسیده است که از تعارفات معمول بکاهیم و واقع بینانه خودمان را نقد کنیم و در پی اصلاح خودمان برآییم؟

اگر میترسیم با اعتراف به نقایص و کمبودهایمان در برابر بیگانگان تحقیر شویم باید بدانیم در عصر کنونی که جهان از لحاظ سرعت تبادل اطلاعات به دهکده کوچکی تشبیه شده است دیگران بهتر از ما به فرازو نشیبهای ما آگاهی دارند این خودما هستیم که از احوال خودمان غافل هستیم

اکنون وقت آن فرارسیده است تا کلاهمان را قاضی کنیم لختی به خودآییم واقع بینانه به خودمان و زندگی مان بیاندیشیم که یک لحظه تفکر بر هزار سال عبادت رجحان دارد

اینکه فرهنگ ما غنی است حرفی نیست اینکه ما مسلمانیم و اسلام کاملترین دین است حرفی نیست ولی اینکه ما عامل به این فرهنگ غنی و این دین مترقی هستیم یا نه ،باید خودمان قضاوت کنیم

اگر شهدای بزرگوار ما بخاطر دین و وطن از جانشان گذشتند آیا ما بخاطر همنوعمان حاضریم از جزئی ترین حقمان بگذریم؟

آیا حاضریم بخاطر حفظ جان یک انسان در هنگام رانندگی لختی پایمان را از روی پدال گاز برداریم ؟


وجدان سالم چنین حکم میکند که اگر ما در هنگام رانندگی عملی انجام دهیم که خدای نکرده باعث از بین رفتن انسانی بشود اگر از روی عمد و لجبازی و پیروی از هوای نفسانی باشد مرتکب قتل عمد شده ایم هرچند قانون نتواند آن را اثبات کند و باصطلاح از دست قانون بشری قسر در برویم از دست قانون خداوند متعال راه فراری نخواهیم داشت مطمئن باشیم به سزای اعمالمان خواهیم رسید.

ادامه دارد

 


موضوعات مرتبط: ()

برچسب‌ها:
[ ۱۳٩۳/۳/۱٦ ] [ ٤:٠٩ ‎ب.ظ ] [ نادر نصیرزاده ]
درباره وبلاگ

برچسب‌ها وب
امکانات وب
پخش زنده حرم